شاید این سئوال به ذهنتان خطور کند که مدت زیادی از هفته معلم می گذرد٫چرا حالا پستی به این عنوان بروز کرده ام.هرچند که معتقدم معلم همواره ودرهمه دوران واعصار قابل احترام بوده وبایدهمیشه قدردان زحمات آنها باشیم.
فکر کنم زیباترین جمله را مرحوم شهید رجایی دررابطه با مقام معلم فرمودند که:معلمی شغل نیست عشق است٫هنراست و.....البته منظورم از معلم به عنوان کسی که در کلاس درس حاضر می شود وتدریس می کند نیست بلکه هر کس تحت هرعنوان که بتواند چیزی را به دیگران بیاموزد معلم است و قابل احترام.
اماهدف اصلی ام اتفاق مهمی بود که برای یکی از معلمان در یکی ازاستانهای کشورافتادکه مطمئنا در جریان جزیئات آن قرار دارید.براستی که ایشان معلمی رابا این عمل خود معنا کرد.عشق٫ایثار٫علاقه.....وهمه خوبیهایی که درمعلم باید دید رامعنی کرد.لحظه ایی متوجه می شوند که تیر دروازه فوتبال در حال افتادن برروی یکی ازدانش آموزان است٫با کمال شجاعت وارخود گذشتگی اوراازمهلکه نجات داده وخودش سپر بلای دانش آموزش می شود.باکدام قلم وزبان می توان این کاررا معنا کرد٫همه وهمه اینها عاجزاز تعبیر مناسب برای این کار می باشندامااو باعملش همهاینهارا به ما درس داد.در جای دیگر شنیدم که معلمی٫مخارج عمل قلب دانش آموزیتیمش را پرداخت نموده٫ ومواردی متعدد ازاین دست که بسیار اتفاق افتاده٫تاجائیکه به فرموده یکی ازبزرگان:مداد العلما افضل من دما الشهدا.
اما آیا جامعه قدراینهمه ایثار٫رشادت وفداکاری معلمان رادانسته وآنطورکه باید ازآنها قدردانی می نماید؟البته نه درهفته ایی که بنام معلم نامگذاری شده ومراسمهایی از طرف آموزش وپرورش برگزار می شود،چرا وقتی آنها مطالبات بحق خود را مطرح می نمایند هزاران برچسب ضد.....وضد....به آنهازده می شود وبرخورد امنیت وانتظامی صورت می گیرد.معلمان همچون شمعی می سوزند وروشنایی وگرمای خودرا به متعلمینشان انتقال می دهند تا آینده ایی روشن برای آنها رقم بخورد.پس قدر آنها را بیشتر وبهتر بدانیم.....
معلم فداکار ساعتی قبل از حادثه
