کارشناسان برجسته می گویند:موسیقی نه تنها حیوان وحشی رارام میکند٫

بلکه کودکان سرکش راآرام نموده وهماهنگی ارگانیک بدن ومهارتهای ادراکی آنها

راصیقل می دهد.لالایی شیرین مادر٫سوت زدن پدر بزرگ٫زمزمه زیرلب مادر بزرگ

درآشپزخانه یا صدای ملیح پدرزیردوش حمام٫همه این ملودی های زیبا نه تنها به 

تقویت مهارتهای زبانی بچه هابلکه درآموختن تاثیر پذیری ازهمنوع درسطوح مختلف 

کمک می کند.

      پرفسور میشل شولت مارک وورت٫رئیس بخش روانشناسی کودک بیمارستان 

آموزشی هامبورگ درآلمان می گوید:تحقیقات نشان داده که جنین در رحم مادر در 

 مقابل موسیقی واکنش نشان داده واحساس آرامش می کند.به نظر می رسد بعد ازتولد نیز همین عکس العملها بروز نماید.

     اومیگوید:موسیقی به پیشرفت مراکز یادگیری زبان در مغز کمک میکند ٫بچه هایی که دراوان کودکی درمعرض موسیقی قرار داشته اند٫تمایل بیشتری به یادگیری سریع دارند تاآنهایی که درخانه های بدون موسیقی متولد میشوند.

    دکتر شولت می گوید:موسیقی در پیشرفت مهارتهای کودکان نقش بسزایی دارددر عین حال از تنشهای درونی آنها به طور چشمگیری می کاهد .

      آهنگ ورقص هماهنگی بین ماهیچه های جوانان راتقویت نموده بطوریکه آنهایی که درموسیقی ورقص مهارت خوبی دارند سالمتر ازکسانی هستند که والدینشان هرگز به آنها رقص وآواز یا نواختن طبل یاسایر ادوات موسیقی را  یاد نداده اند.

      اواضافه میکند:زمانی که راه رفتن را می آموزند٫حرکات موزون را آغاز نموده واتوماتیک وارشروع به رقص میکنند.

       آقای شولت مارک وورت میگوید:به همین خاطر است که پیش دبستانی ها بایدبه بازی هایی که آنها را به تحرک وامیدارد بپردازند٫بازی هایی که توام بادست زدن ونواختن ریتمهایی با آلات ساده موسیقی مثل زنگها٫سنج٫وطبلهای کوچک باشد . 

    سنین پنج تاشش سالگی بهترین سن برای آموختن آلات موسیقی است زیرا مغزآنها پذیرش یادگیری مهارتهای موسیقی رادارد.

   اومی گوید:ما راجع به ویلون یا نی که مهارت زیادی می خواهد یا دروس ملال آور پیانو که مغزآنها را خسته می کند حرف نمی زنیم ٫به عکس ما راجع به فلوتهای ساده ودستگاه هایی که به سادگی ملودی های ساده ولذت بخش تولید می کنند بحث میکنیم .اواضافه میکند : این مهم است که شاخص شادی وتفریح رابه یاد داشته باشیم.خواندن٫رقصیدن ونواختن آلات موسیقی دردرجه اول و مهمتر  باید برای بچه ها شادی آورباشد.                      

فکر کنم زیباترین جمله را مرحوم شهید رجایی دررابطه با مقام معلم فرمودند که:معلمی شغل نیست عشق است٫هنراست و.....البته منظورم از معلم به عنوان کسی که در کلاس درس حاضر می شود وتدریس می کند نیست بلکه هر کس تحت هرعنوان که بتواند چیزی را به دیگران بیاموزد معلم است و قابل احترام.

اماهدف اصلی ام اتفاق مهمی بود که برای یکی از معلمان در یکی ازاستانهای کشورافتادکه مطمئنا در جریان جزیئات آن قرار دارید.براستی که ایشان معلمی رابا این عمل خود معنا کرد.عشق٫ایثار٫علاقه.....وهمه خوبیهایی که درمعلم باید دید رامعنی کرد.لحظه ایی متوجه می شوند که تیر دروازه فوتبال در حال افتادن برروی یکی ازدانش آموزان است٫با کمال شجاعت وارخود گذشتگی اوراازمهلکه نجات داده وخودش سپر بلای دانش آموزش می شود.باکدام قلم وزبان می توان این کاررا معنا کرد٫همه وهمه اینها عاجزاز تعبیر مناسب برای این کار می باشندامااو باعملش همهاینهارا به ما درس داد.در جای دیگر شنیدم که معلمی٫مخارج عمل قلب دانش آموزیتیمش را پرداخت نموده٫ ومواردی متعدد ازاین دست که بسیار اتفاق افتاده٫تاجائیکه به فرموده یکی ازبزرگان:مداد العلما افضل من دما الشهدا.

      اما آیا جامعه قدراینهمه ایثار٫رشادت وفداکاری معلمان رادانسته وآنطورکه باید ازآنها قدردانی می نماید؟البته نه درهفته ایی که بنام معلم نامگذاری شده ومراسمهایی از طرف آموزش وپرورش برگزار می شود،چرا وقتی آنها مطالبات بحق خود را مطرح می نمایند هزاران برچسب ضد.....وضد....به آنهازده می شود وبرخورد امنیت وانتظامی صورت می گیرد.معلمان همچون شمعی می سوزند وروشنایی وگرمای خودرا به متعلمینشان انتقال می دهند تا آینده ایی روشن برای آنها رقم بخورد.پس قدر آنها را بیشتر وبهتر بدانیم.....

                                   معلم فداکار ساعتی قبل از حادثه